Over Erik van der Spek Staatsbosbeheer Texel

boswachter Staatsbosbeheer Texel

Randen zijn belangrijk en aantrekkelijk

IMG_2705

In de natuur zijn randen of beter overgangen erg belangrijk. Hier zijn de meeste soorten te vinden. Bijvoorbeeld zo wel soorten die die in het bos leven als soorten die in de hei leven, maar vooral ook soorten die zowel bos als hei nodig hebben om te kunnen leven. Dat kan zijn omdat ze op de ene plek aan voedsel kunnen en op de andere plek zich kunnen voortplanten en vele andere combinaties en varianten daarop. Randen zijn ook aantrekkelijk voor mensen die van en in de natuur willen genieten. Een van de taken van Staatsbosbeheer is dit zo te combineren dat er voldoende plek is om te genieten, maar ook ruimte is voor de hele levensgemeenschap van de randen. Vaak zijn daarbij enkele soorten die maken dat samengaan van natuur en recreatie niet altijd en overal mogelijk is in de randen. Heel in het kort is dit de reden dat de paden die Staatsbosbeheer aanbied niet altijd de randen volgend die voor wandelaars en fietsers het meest aantrekkelijk zijn.

Nachtzwaluw en boompieper
De overgang van De Dennen naar het duin is een plek waar er minder paden in de rand liggen dan sommige mensen willen. In grote delen loopt er (officieel) geen pad door deze rand. Langs bijna de hele bosrand loopt er feitelijk wel een pad, dat is erg jammer voor de natuur. Juist in de bosrand broeden een aantal van de bijzondere vogels, de nachtzwaluw en de boompieper bijvoorbeeld. Misschien vormen de wandelaars die op het pad lopen nog niet eens het grootste risico voor deze vogels. Maar waar mensen zijn komen ook honden en die zijn lang niet altijd onder controle of aangelijnd. Ze blijven dus ook veel minder op het pad dan de mensen. Ook omdat sommige baasjes denken dat ze in ieder geval zover van het pad mogen als de soms erg lange uitlooplijn mogelijk maakt. Gebruik s.v.p. alleen de officiële paden, het telkens weer afsluiten van illegale paden kost tijd en geld die beter aan het onderhoud van de echte paden kunnen worden besteed.
IMG_2723

Bont zandoogje
Randen zijn ook belangrijk voor insecten. Langs de Tureluur in De Dennen is in het verleden bij de herinrichting gezorgd voor een groot aantal overgangen van uit de duinrel tot in het bos. De duinrel heeft meestal flauwe oevers, daardoor is er een grote oppervlakte aan bodems die van nat via minder nat tot droog kunnen gaan. Dat is in de planten en dieren die er te vinden zijn terug te vinden. Ook de overgang van hooiland, via ruigte en bosmantel naar bos is aanwezig. Afgelopen winter hebben leden van Scouting Texel geholpen bij het beheer van de mantel van het bos. De mantel is de struweel zone die de overgang vormt naar de hoge bomen. Zonder beheer kan die makkelijk in bos veranderen. Door zo nu en dan stukjes van de mantel bij de grond af te zagen kan die overgang behouden worden. Bovendien ontstaat zo extra variatie in de bosrand, met meer luwe plekken waar bijvoorbeeld de bonte zandoogjes beschut kunnen zonnen.

Boswachter Erik van der Spek

Gemeenteraad bij Staatsbosbeheer Texel 16-06

Maandag 15 Juni waren leden van gemeenteraad en college op bezoek bij Staatsbosbeheer. Hoofdonderwerp was het beheer van bos en singels. Het bezoek vond dan ook plaats in De Dennen.

Veranderend bosbeheer
Het bos beheer bij Staatsbosbeheer veranderd sinds de bosaanleg onder invloed van de maatschappelijke ontwikkeling. Het bos is aangelegd in een periode dat wat nu een nationaal park is als woeste grond of onland werd beschouwd dat nodig productief gemaakt moest worden. Aanleg van houtakkers was naast het ontwikkelen van agrarische grond daarvoor een oplossing. Als snel werd het bos ook belangrijk voor de recreatie en ook de natuurwaarde kreeg een rol. Al was er een ongekend waardevol natuurgebied ontgonnen om het bos aan te kunnen leggen. De laatste decennia kreeg de natuur naast de blijvende betekenis voor de recreatie steeds meer belang bij het bosbeheer. Ondertussen is weer een kleine verschuiving in het bosbeleid aan de gang. Voor Texel blijft de natuur in het bos een hoofdfunctie, maar er wordt weer iets meer gekeken naar de mogelijkheid om bij de omvorming van productiebos naar natuurbos ook hout uit het bos te halen. Hout dat het mogelijk maakt om minder hout uit andere landen te importeren, maar waarvan de opbrengst ook helpt om het niet gesubsidieerde deel van het werk van Staatsbosbeheer te financieren. Versterken van de natuurwaarde blijft het hoofddoel, naast het op peil houden van de voorzieningen om van het bos te kunnen genieten.

Singels
Staatsbosbeheer heeft op Texel ook wat singels langs wegen en paden in beheer. Wat dit betreft zijn we op Texel maar een kleine speler naast de gemeente en de recreatiebedrijven. Wel willen we onze singels anders gaan beheren dan tot nu toe. Langs het Skillepaadje hebben we gemerkt dat het oude beheer, er voorzorgen dat voorbijgangers en burDooren geen last hebben van de takken niet optimaal is. Op termijn neemt de vitaliteit van de singel af. We willen onze singels dan ook periodiek in kleine gedeelten bij de grond gaan afzagen. De afgezaagde stobben lopen dan weer uit en wanneer er kale plekken in de singel zijn ontstaan kunnen die dan met nieuwe bomen worden vol geplant die niet door de oude worden verdrongen. Bij komend voordeel is dat er zo regelmatig hout vrij kan komen voor de kachel van Texelenergie, waar we het gesprek mee aan zullen gaan en het beheer een stuk voordeliger wordt.

Support for Nature
Ook op Texel maakt Staatsbosbeheer gebruik van dit systeem dat de terreinbeheerders en sportkoepels in Nederland hebben ontwikkelt voor het vragen van toestemming voor het gebruik van natuurterreinen voor sportactiviteiten en –evenementen. Op de website staat een invuldocument dat de aanvrager ook wijst op andere instanties waar mogelijk toestemming moet worden gevraagd. In natuurgebieden kan dit naast de gemeente bijvoorbeeld ook de provincie zijn voor een ontheffing van de natuurwetgeving. Uitgangspunt is ook dat wanneer deelnemers en of bezoekers betalen voor hun deelname de terreinbeheerder ook een bijdrage krijgt voor het in stand houden van voorzieningen als wandel- en fietspaden in de gebieden.

Polder Wassenaar
In een deel van Polder Wassenaar heeft Staatsbosbeheer de wens om het brakke grondwater op te zoeken en zo meer ruimte te geven aan de zeldzame en bijzondere natuur van brakke gebieden. Doordat er veel andere projecten, zoals Dorpzicht, Hanenplas, projecten uit het N2000 beheerplan en binnenkort PAS maatregelen die behalve tot natuurherstel ook tot ontwikkelruimte voor de landbouw leiden, meer urgentie hebben bleef dit bij een latente wens. Toen bleek dat er ruimte gezocht werd voor een praktijkproef met binnendijkse kokkelteelt ontstond de kans om zaken te combineren. De proef met kokkelteelt kan leiden tot een economisch interessante agrarische ontwikkeling in brakke landbouwgebieden en Tested on Texel. Mogelijk niet op Texel, maar wel op andere plaatsen in het Waddengebied. Staatsbosbeheer wordt ‘beloond’ met een snellere realisatie van brakke natuur dan zonder de samenwerking mogelijk is.

Kenniseiland
Meewerken aan Polder Wassenaar betekend ook meewerken aan de Texelse ambitie om kenniseiland te zijn. Tijdens de proef doet het NIOZ allerlei wetenschappelijk onderzoek. Ook in de natuurterreinen biedt Staatsbosbeheer veel ruimte aan wetenschappelijk onderzoek, ook wanneer dit niet direct nodig is voor het natuurbeheer. Hierbij wordt ook samengewerkt met partijen als Defensie en het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier. Zo lopen er onderzoeken door: Universiteit van Amsterdam, Wageningen Universiteit, SOVON, Vrije Universiteit en Waterproef. Ook biedt Staatsbosbeheer regelmatig mogelijkheden aan stagiaires en afstudeerders.

Water vasthouden in De Dennen?
Staatsbosbeheer denkt al vanaf het Masterplan Water voor Texel mee over het optimaliseren van de waterhuishouding op Texel. Bij natuurherstelprojecten wordt ook daarom ingezet op herstel en vergroting van de grondwatervoorraad. In het bijzonder door te bevorderen dat regen die in de winter valt in de bodem wegzakt en niet snel in de sloten terechtkomt. Nu komt veel regenwater in de winter via de gemalen in de Waddenzee terecht en is het niet in de zomer beschikbaar voor landbouw en natuur. Om De Dennen te kunnen aanplanten zijn op de grootste oppervlakte eerst sloten gegraven omdat het gebied daar te nat was om bomen te planten. In het Masterplan is al bedacht dat vernatting van De Dennen bijdrage aan de verbetering van de waterbalans op Texel zou kunnen leveren. Wel was de vraag hoe dit gedaan zou kunnen worden zonder overlast voor mensen die in of langs het bos wonen en werken en met een beperkte aanpassing van de recreatieve infrastructuur. Er zijn toen tientallen extra peilbuizen geplaats om de huidige grondwaterstand goed in beeld te krijgen en zo nauwkeurig te kunnen laten voorspellen welke aanpassingen in de ontwatering er mogelijk zijn zonder ongewenste effecten. Staatsbosbeheer neemt deze standen nog steeds op. Wanneer uit de watervisie die HHNK nu in samenwerking met de Texelse samenleving ontwikkeld blijkt dat water vasthouden in De Dennen een wezenlijke bijdrage aan de verbetering van de Texelse waterhuishouding kan leveren zijn de gegevens beschikbaar om hier mee te gaan rekenen en een plan uit te werken. Een hogere grondwaterstand in De Dennen zal deels ook tot een andere bosontwikkeling leiden, dit moet ook in de besluitvorming worden betrokken.

Faunabeheer
Binnen het Nationaal Park Duinen van Texel is het grootste faunabeheer probleem dat de provincie geen ontheffing verleend om in kastvallen gevangen verwilderde katten met het geweer te doden. Dit terwijl ook in het concept N2000 beheerplan staat dat dit noodzakelijk is voor de te beschermen broedvogels. Conform het Beheer en Inrichtingsplan van het Nationaal Park Duinen van Texel en het concept beheerplan N2000 werkt Staatsbosbeheer mee aan het beperken van wildschade bij de buren wanneer dit niet op de percelen kan worden opgelost. Actueel speelt dit bij het ‘prikken’ van eieren van grauwe ganzen en mogelijk binnenkort ook het vangen en doden van ruiende ganzen in opdracht van de provincie. Hopelijk kan hier door het ook voor andere broedvogels ernstig verstoren prikken van eieren vervangen.
In één geval is medewerking verleend aan het beperken van schade door hazen door deze in de rand van het Nationaal Park Duinen van Texel te laten bestrijden. Dit was jammer genoeg noodzakelijk doordat de provincie weigerde om een lichtbakvergunning te verstrekken zodat de schade s’nachts op de percelen uitgevoerd kan worden waarbij deze beheersactie zich ook op de daadwerkelijke daders kan richten.

Engels gras plant van kwelder en tuinwal

Engels gras IMG_3014
Engels gras is een plant uit de strandkruidenfamilie, andere vertegenwoordigers van deze familie in Nederland zijn lamsoor en sinds kort ijle lamsoor. Het zijn altijdgroene planten met rozetten die de schaduw mijden en een dikke wortelstok hebben. Ze hebben zoutklieren op hun bladeren waarmee ze een te veel aan zout kunnen ‘uitzweten’.

Uiterlijk en verspreiding
Engels gras heeft grasachtige bladeren die in een rozet staan. Uit het centrum van dit rozet komt de bloeiwijze omhoog, meestal één per rozet. De bloempjes staan zo dicht bij elkaar dat het wel een bloemhoofdje lijkt. Dit komt ook doordat de buitenste schut bladeren een omwindsel vormen. Deze schutbladeren hebben een groene midden streep, de andere schutbladeren zijn vliezig. De kroonbladeren zijn lichtroze. In de tuin worden meestal verwante soorten met donkere bloemen gebruikt. Engels gras is aan de zeekusten van de koude en gematigde zone van het noordelijk halfrond te vinden. Ook groeit in de Europese berggebieden. In Nederland groeit Engels gras vooral op de Waddeneilanden en minder op andere plaatsen langs de kust. In het binnenland is het soms in bermen te vinden. Op Texel is Engels gras ook op sommige tuinwallen te vinden op de Hoge Berg en nabij De Waal. Droge en zoute omstandigheden hebben voor een deel het zelfde effect op planten.
Engels gras IMG_2997

Groeiplaatsen
In De Slufter is Engels gras meestal niet op de zelfde plek te vinden als lamsoor. Engels gras is vooral te vinden in de zone die alleen bij stormvloed met zeewater wordt overspoeld. Ze hebben hier het voordeel dat het roodzwenkgras dat hier ook wil groeien minder goed tegen tijdelijke hoge zoutconcentraties kan. Ook wordt roodzwenkgras wel gegeten door konijnen, ganzen en vee en het Engels gras niet. Graafwerk van konijnen geeft Engels gras ook plaatsen waar het kan kiemen. Dat gebeurt ook op lage zandduintjes en mierenbulten van de gele weidemier. Maar ook in brakke boezemlanden kan Engels gras groeien. Engels gras is een van de planten die als eerste in bloei staan op de kwelder en bijna altijd zijn er een aantal planten die ook in de nazomer nog een keer in bloei komen.

Bestuiving
Engels gras is voor de bestuiving afhankelijk van insecten waaronder de bloembewonende thrips Haplothrips statices. Zaadvorming treed alleen op na kruisbestuiving. Dat Engels gras op een groeiplaats twee typen planten heeft helpt daarbij. Er zijn planten met gladde stempels en stuifmeel met een relatief grofmazig oppervlak en planten waarvan de stempels uitsteekseltjes hebben en stuifmeel met een fijnmazig oppervlak. Grofmazig stuifmeel hecht alleen op stempels met uitsteeksels en fijnmazige korrels op gladde stempels. De vrucht is een nootje dat samen met de kelk van de plant valt. De kelk kan zo als windvanger en parachute werken om het zaad te verspreiden. De lucht die tussen de haren van de kelkbuis blijft zitten zorgt voor drijfvermogen waardoor verspreiding via het water makkelijker gaat. Er zijn twee soorten motjes waarvan de rupsen alleen op Engels gras en lamsoor leven.

Boswachter Erik van der Spek

Begrazing in de Duinen van Texel; reden tot verandering?

SONY DSC

SONY DSC


Staatsbosbeheer is nu twintig jaar bezig met begrazing als beheermaatregel in de duinen.
En met succes: zoals verwacht levert begrazig veel gunstige resultaten op voor de natuur. Er wordt nu onderzocht of met aanpassingen in de begrazing nog betere resultaten te bereiken. Op basis van onderzoeksresultaten en besprekingen met de streek bepaalt Staatsbosbeheer of we veranderingen aanbrengen in de huidige begrazing.

20 jaar duinbegrazing
In de twintig jaar waarin begrazing wordt toegepast, zijn de verruiging en verbossing van de duinen teruggedrongen. Dat is belangrijk voor het behoud van voor de duinen kenmerkende dier- en plantensoorten. Er komt weer kleinschalige verstuiving in de binnenduinen op gang, goed voor lokale verjonging van het duin. Het is goed om na te denken of er verbeteringen mogelijk en wenselijk zijn om een nog beter resultaat te bereiken. Daarbij worden flink wat vragen meegenomen, bijvoorbeeld hoe de begrazing nog natuurlijker kan en welke grazers het meest effectief zijn. Ook worden de voordelen van begrazing afgewogen tegen landschappelijke effecten (bijvoorbeeld rasters) en wordt rekening gehouden met maatschappelijke gevolgen. Immers: we willen dat de duinen een fijne plek blijven om te komen.

SONY DSC

SONY DSC


Onderzoek
Staatsbosbeheer heeft in overleg met het Nationaal Park Duinen van Texel de Stichting Bargerveen opdracht gegeven om de gegevens van een recent onderzoek naar het effect van begrazing in de Nederlandse duinen nader uit te werken voor specifiek de Texelse Duinen. Op Texel wordt namelijk extensiever begraasd dan in andere delen van de duinen in het Waddengebied (per dier is er een groter stuk duin). We weten dan preciezer hoe de begrazing op Texel uitpakt in vergelijking met andere gebieden, bijvoorbeeld op andere Waddeneilanden. Deze onderzoeksresultaten zijn een goede basis om eventuele aanpassingen in de begrazing op te baseren.

Criteria voor keuze begrazer
Kan het zijn dat Staatsbosbeheer er in de toekomst voor gaat kiezen om (ook) met andere dieren dan de huidige Schotse hooglanders, Galloways, Piemontees of Exmoors te laten begrazen? Ja dat kan, maar alleen wanneer onderzoek aangeeft dat dit tot een beter resultaat voor de natuur als geheel leidt. Maar ook over andere aspecten moet duidelijkheid bestaan. De dieren moeten goed te combineren zijn met het recreëren in de duinen. Een noodzakelijke afrastering moet landschappelijk aanvaardbaar zijn en het aantal dieren moet verantwoord kunnen worden aangepast aan wat er nodig is om het gewenste effect te realiseren. Bovendien moet het ook betaalbaar zijn. Op basis van al deze facetten van begrazing maakt Staatsbosbeheer een keuze voor een diersoort en ras. Daarbij sluiten we bij voorbaat geen diersoorten uit. Een extra voordeel van de runderen en pony’s die in de huidige situatie in de duinen grazen is dat we veel ervaring hebben met deze dieren. Het effect op natuur, landschap, recreatie en beheer is daardoor goed bekend.

Besluitvorming
Na afronding van het onderzoek van Stichting Bargerveen zal Staatbosbeheer de resultaten en de mogelijke keuzes zowel binnen het Nationaal Park als op andere manieren op Texel presenteren en bespreken. De meningen die dan leven over de keuzemogelijkheden op Texel betrekken wij graag bij een besluit.

Boswachter Erik van der Spek

Voor meer informatie over het beschreven landelijke onderzoek is te vinden in ons weblog bericht van 24 oktober 2014 http://wp.me/p1SrL4-WX

Ontwerp voor natuurgebied Dorpzicht wordt aangepast; bericht van de provincie Noord-Holland

Vandaag publiceerde de provincie Noord-Holland dit bericht op de website:

Het ontwerp voor de inrichting van natuurgebied Dorpzicht wordt op enkele onderdelen aangepast. Er komt een vogelkijkpunt aan de noordoostkant van het gebied, de vissteiger blijft en er komt een bankje met informatiebord langs het wandelpad bij de kreek.

De aanpassingen worden doorgevoerd naar aanleiding van de reacties tijdens de inloopavond op het geactualiseerde ontwerp. De komende maanden wordt het aangepaste ontwerp verder uitgewerkt in een bestek. Naar verwachting wordt dit najaar gestart met de uitvoering.

Voor de realisatie zijn diverse vergunningen nodig. De ontheffing voor de Flora- en faunawet en de ontgrondingsvergunning zijn aangevraagd. Als de plannen deze zomer verder zijn uitgewerkt worden ook de water- en omgevingsvergunning aangevraagd. We maken een melding op deze pagina, als de vergunningen ter inzage worden gelegd.

Meer informatie over de natuurontwikkeling Dorpzicht is te vinden op de projectpagina.
http://www.noord-holland.nl/web/Projecten/Natuurontwikkeling-Texel/Projecten-5/Dorpzicht.htm

Strandbroeders, vogels die op het randje leven in. Help ze; houdt afstand en uw hond onder controle @NPTexel @Round_Texel

SONY DSC

SONY DSC


Vogels kunnen onder de meest diverse omstandigheden broeden. Op Texel broeden sommige soorten op plekken die niet het meest voor de hand liggen, zoals op het strand, waar ze bedreigd worden door hoog water en stuivend zand en ook door wandelaars en hun honden. Een aantal soorten geeft juist aan deze plek de voorkeur.

Dwergstern
Het meest opvallend is de dwergstern: een kleine, 25cm lange, zeer slanke witte vogel met zwarte pruik en een gele snavel met zwarte punt. Ze vallen op door hun scherpe, raspende roep en doordat ze in kolonies broeden. Ze jagen door met een zeer snelle vleugelslag boven het water te ‘bidden’, terwijl ze naar kleine visjes speuren. Vaak dicht bij het strand en de broedplaats duiken ze om de haverklap het water in. Dwergsterns broeden bij voorkeur op schelpenbankjes: die liggen iets hoger en de schelpen geven enige beschutting en camoufleren de eitjes. Wanneer het goed stuift op het strand kan het er knap onaangenaam zijn. Het kan zelfs voorkomen dat een broedende dwergstern levend wordt begraven. Lange tijd konden dwergsterns zich goed handhaven langs het strand. Dat zo nu en dan de nesten wegspoelden, werd gecompenseerd door de korte afstand tot het voedsel en het nagenoeg niet op het strand komen van roofdieren op vier poten.

SONY DSC

SONY DSC


Tijdelijke afzettingen werken
Dat laatste is door onze toegenomen welvaart veranderd. Steeds meer mensen hebben huisdieren en voldoende vrije tijd om hun dier op het strand uit te laten. Door de broedkolonies af te zetten, is nog wel redelijk te voorkomen dat mensen over de nesten lopen of rijden. Hun honden zijn minder onder controle te houden; dat lukt alleen als de baas ze aanlijnt. Op De Hors is een plek tijdelijk afgezet op het oefenterrein van de mariniers, zij passen hun oefeningen hier op aan. Ook voor individueel broedende soorten als de bontbekplevier werken eenvoudige afzettingen, zoals soms op de parkeerterreinen en in het struingebied van De Slufter. Ook op andere plaatsen zet Staatsbosbeheer wanneer nodig tijdelijk een stukje af om ze te laten broeden en hun jongen groot te brengen.

Plevieren
Andere strandbroeders vallen minder op. De bontbekplevier en strandplevier broeden niet in kolonies, behalve soms binnen een kolonie van de dwergstern. Hun nesten zijn slecht te vinden en dus niet goed te beschermen. Bezoekers aan De Hors kunnen daar wel veel aan doen. Loop zo veel mogelijk daar waar anderen ook lopen, vermijd schelpenbankjes en kleine duintjes. Om de strandbroeders en rustende vogels te beschermen, mogen honden op het strandgedeelte van De Hors alleen tussen 1 september en 1 maart loslopen. Ook dan mogen ze overigens geen rustende vogels opjagennu moeten ze daar aan de lijn. Op stranddelen waar honden los mogen lopen, is het van groot belang ze uit de duinvoet te houden: hier kunnen juist bontbekplevieren tot broeden komen.
Strandbroeders zitten ook in De Slufter, de Volharding, het NIOZ-strandje en bij de Joost Dourleinkazerne. Op meer beschutte stranden broeden ook andere sterns op het strand.

Er zijn op Texel op verschillende plaatsen gebieden afgezet om strandbroeder kans te geven jongen groot te brengen. Op De Hors ter hoogte van Paal 5 en ook westelijk van Paal 6, op de volharding en op het NIOZ strandje.Voor strandbroeders die niet in kolonies broeden is markeren van de broedplaats niet altijd mogelijk. Loop daarom niet over schelpenbanken en andere hoge ruggen vlak bij de waterlijn en houd ook uw hond daar vandaan. Op De Hors moeten honden aan de lijn om de her en der broeden plevieren te sparen.

Boswachter Erik van der Spek

2015 goed jaar voor lepelaars in @NPTexel

Een deel van deleplaarskolonie in De Muy

Een deel van deleplaarskolonie in De Muy

Bij de telling met hulp van luchtfoto’s van de lepelaarskolonies in De Geul en De Muy in het Nationaal Park Duinen van Texel bleek dat ook 2015 een goed jaar is voor het aantal broeden de lepelaars. In De Geul is het aantal sinds de telling in half mei toegenomen tot minimaal 420 paar. Iets minder dan de 450 van de afgelopen jaren als is de indruk dit waarschijnlijk wel meevalt. Wanneer er zich nog lepelaars gevoegd hebben tussen de grootste concentraties uit mei dan is niet met zekerheid te zeggen of er oude danwel nieuwe paren worden geteld. Omdat hier al jongen de kolonie hebben verlaten. Voor de deelnemers aan de excursie is het gunstig dat er lepelaars in het zicht van de excursieroute zijn gaan broeden.

Een deel van de lepelaarskolinie in De Geul

Een deel van de lepelaarskolinie in De Geul


In De Muy is het aantal opgelopen tot 106 paar (vorig jaar 84) het hoogste aantal sinds 1955. In deze kolonie zitten de lepelaars meer gespreid, waardoor ze nauwkeuriger te tellen zijn.

Boswachter Erik van der Spek